
|
Flashback.
23 Aug 2014 @ Saturday, August 23, 2014 | 0 Comment [s]
Assalamualaikum.
Hai everyone *waving*
Lama dah tak update blog kan . well actually i'm so busy with pt3 and bcs of that I dont have time to update this blog . So today , I wanna story something , deep from heart , sigh
Last two weeks kalau tak silap , ada penceramah datang . Dia datang nak 'basuh' student yang akan ambil exam this year . setiap tahun macam ni lah , biasanya ada orang datang bagi ceramah untuk bagi student 'bangun dari mimpi --
The story begin like this -- normally kalau ada ceramah je at the end mesti ada scene keluar air mata , yelaaa scene ni bila penceramah tu on mood sedih pasal family . Jap , sebelum tu nak cerita emmm penceramah tu kenalkan diri dia dari dia kecik sampai besar . Seriously he's a humble person . He started his dakwah since he was 12 years old kalau tak silap laaa , aku kagum! Then ada satu perkara yang buat aku macam "eh aku sama macam dia lah" when dia cerita yang sebenarnya dia dah takda tempat paling seronok untuk bermanja -- ibu . Same goes to me . Dia study oversea then dia cerita yg dia sedih macam ni --
" Aku paling sedih bila dengar kawan-kawan balik lepastu tanya ; mak masak apa harini? Aku sedih sangat sebab aku takda mak , takda orang yang akan masak untuk aku bila aku balik "
Masa ni , aku terus cakap dalam hati ; "kalau aku cerita pasal ibu, pasal aku rindu ibu, pasal aku sayang ibu mesti abg ni faham" yelah kan sbb apa yang dia cakap masa dia ceramah tu sebijik dengan apa yang aku rasa . Masa ni hati mula sayu tapi aku buat dek je taknak tunjuk yang aku sedih . Okay back to the story , masa akhir ada scene nangis tu kan , abg tu cerita lah pasal ibu macam itu macam ini , student lain dah start nangis tapi aku diam .. diam .. pandang langit .. pandang luar lah senang kata --
Someone is looking at me -- aku tau dia mesti rasa yang aku akan sedih . Ye aku memang sedih gila tahap apa aku tak tau lah kan , orang lain sedih-sedih pun balik diorang still boleh tengok muka mak diaorang , boleh tanya "mak masak apa harini?" tapi aku? nangis buat apa , nak menyesal apa lagi kalau ibu dah takda? Jadi aku diam . Aku diam ada sebab . Aku takkan pernah nangis lagi lepas ibu pergi , takkan nangis atas sebab lain . Tak , takkan! Aku cuma akan nangis bila aku rindu ibu , aku luah dengan menangis tanpa orang tau . Ye , takda siapa tau .
Habis je abang tu cerita , diaorang pun stop nangis . Abang tu balik je , diaorang lupa apa abang tu cakap . Well -- that's the reality . Bukan semua ye aku cakap , sesetengah tapi realitinya lebih dari sesetengah . Hmm ... Rindunya kat ibu --
Okay , tu cerita haritu . Ni cerita malam tadi , emmmmmmmmmmmmmm macam mana nak cerita tapi mula dia macam ni lah tak kurang tak lebih .
Aku ada kawan baik -- lelaki . Selalu sangat cerita pasal umi and I was so happy to hear yang dia rapat dgn umi dia lah kan . Well, bukan takda lelaki yang rapat dengan mak masing2 tapi kau pernah jumpa ke yang macam ni ? kalau ada pun 50% macam tu laa . yelaa bila dah besar kan , rasa ada makwe tu penting tapi yang ni emm balance --
Aku jumpa umi dia haritu hm macam sayu jugak lah hati ni kan , dalam erti kata lain cemburu . Bukan cemburu apa laa tapi tengok umi dia ada laa yang sebijik macam ibu . Seriously! Okay then , malam tadi ada rumah terbuka (yassin hijrah) so then umi dia datang dengan akak and ayah dia . Muka kemmain garang , samalah macam ibu , muka garang haha . uish rindu ibu . okay lepastu , akak dia macam tumpang bahu umi seems like she is cuddling with umi . I was so touched . sbb dulu aku ada buat jugak kat ibu tapi ibu kata "ngade2 laa depan orang nak macam ni" hmmmmm kalau aku tau dulu yang ibu akan pergi secepat ni , aku peduli apa peluk je la depan orang ke belakang orang ke . tapi semua dah terlambat ..
Masa ibu sakit , aku nak peluk tapi sebab ibu terlalu kurus then aku kesian lah . takut ibu sakit badan kan . aku baru letak tangan atas tangan dia dah kata sakit , padahal tak lama pun . boleh bayangkan kurus tu macam mana ? okay tak dapat bayang kan ? haaa kurus ibu tu macam ni , kau duduk atas toilet duduk tu then punggung kau muat kat tempat tuu -- okay dah dapat bayang ? ibu kurus mendadak . how sad .
Aku still ingat masa aku nak dukung ibu tapi ibu tak bagi , bukannya aku tak kuat tapi ibu takut . haihh kalau aku tau ibu nak pergi cepat dah lama aku dukung je , peduli laaa ibu takut ke tak .. tapi nak menyesal apa lagi , ibu dah takda --
Aku bersyukur sempat jaga ibu buat kali terakhir . Mandikan dia . Pakaikan baju dia . Letak bedak kat muka . Sikatkan rambut ibu -- Macam apa yang ibu buat kat aku masa aku kecil . Aku rasa aku anak paling untung kat dunia ni sebab aku boleh tengok ibu dari aku celik kat dunia sampai ibu hembus nafas terakhir . Aku tatap muka ibu masa ibu nazak . Aku bisikkan kalimah agung kat telinga ibu . Aku suapkan ibu air . Aku sempat tengok ibu hembuskan nafas terakhirnya dari adik-adik aku yang lain . Ya Allah terima kasih aku bersyukur sangat :') berbanding ayah aku yang tak ada kat sisi nyaie bila dia pergi . Cuma atuk je yang dapat tatap mata nyaie yg celik buat kali terakhir . Ya , dari situ aku boleh redha . dengan hati yang sangat tenang .
Ramai yang rasa 'kagum' tengok aku boleh tahan kesedihan tu . Mula-mula aku tak boleh terima hakikat yang ibu takada . Aku takada motivator yang tenangkan aku . yang bagi aku kata semangat . Aku dah biasa pujuk diri sendiri . Hari ke-3 ibu tinggalkan aku . Aku mula berfikir . Sampai bila aku nak sedih macam ni ? Nangis air mata darah sekalipun , ibu takkan datang balik lah . Kau akan jumpa ibu dekat 'sana' nanti yang kau tak pernah tahu bila . Aku mula muhasabah diri . Pujuk --
Hari makin hari aku dapat move on macam biasa cuma bila aku nampak student balik sekolah , mak diaorang ambil then aku rasa macam "hmm apa nasib aku" . Lepastu , bila kawan cerita mak diaorang masak apa waktu buka puasa , aku tumpang gembira laa :) Aku cemburu kadang-kadang ye laa mana ada orang cerita pasal ayah? ada ke? takda pun. tu yang kalau aku cerita pasal ayah diaorang buat dek je , tak rasa kagum . Ibu ni satu perkara yang bila orang lain cerita , kau akan rasa "wahh hebatnya mak kau!"
Apapun -- ibu tetap ratu dalam hati along , Al-Fatihah ...
040173 - 250114
Ibu, I wanna meet you.
15 Jul 2014 @ Tuesday, July 15, 2014 | 0 Comment [s]
Assalamualaikum
( Rindu Ibu - Tegar )
Tak terkira,
setiap jam,
minit,
saat,
mahupun detik --
aku rindu ibu.
Hari-hari aku rindu ibu.
Kadang aku nak luah kat mereka yang --
aku rindu ibu.
Tapi apakan daya?
Mereka takkan pernah faham --
selagi mereka tak duduk dalam kasut aku.
Yaa,
Aku rasa nak nangis tiap masa,
Kenapa ibu pergi cepat sangat?
Takdir Allah.
Dia Maha Berkuasa.
"Tak pernah terlintas yang aku akan takada ibu secepat ini"
Ayat ni hari-hari berlari lintang pukang kat fikiran aku,
Ahh aku rimas!
Aku perlu satu perkara yang aku boleh buat --
untuk lupakan semua ini; buat seketika waktu.
Baca Al-Quran --
Kadang aku leka, bila gelak dengan kawan.
Tapi --
Bila mereka diam seribu bahasa,
Aku teringat semula.
Ah! Aku stress.
Aku rindu ibu,
Bila boleh jumpa ibu,
Bila :(
Sebab aku memang aku -- takda lain.
8 Jul 2014 @ Tuesday, July 08, 2014 | 0 Comment [s]
Assalamualaikum
Buah cempedak diluar pagar, Ambil galah tolong jolokkan, Saya budak baru belajar, Kalau salah tolong tunjukkan. (bukan terus hukum ye?) Amboi berpantun ye cik adik , setelah 23 hari tak update blog? Yahhh, kalau dah jari menari-nari ni mesti ada benda nak share. Tak penting sangat pun tapi yek lah , blog untuk bercerita. Whatever happen in my life --
" SEBAB AKU MEMANG DEGIL "
wah wah wah, ngaku ye degil? Memang, memang aku ngaku. Tapi degil ada tempatnya lah. Aku sedar -- uhuksss. Meh lah sini nak bagi fakta anak pertama, kenapa aku degil sangat kadang - kadang. Well, it's a fact! 1) Senang memaafkan orang Aáh, aku memang senang nak maafkan orang. Ye lah bukan apa, buat apa marah lama-lama kan? Takda benefits pun kalau aku marah orang lama-lama. TAPI -- aku jenis, dulu ye kita baik boleh bergurau, tapi lepas kau buat hal / kau tipu aku / main-mainkan aku bila aku baik dengan kau, senang kata ambil kesempatan lah, hah lepas tu kau tak payah minta maaf pun aku dah maafkan , jangan risau. Cuma, aku memang takkan percaya kau lagi lah. Kau akan perasan jurang antara aku dengan kau. Macam mana kita dulu dengan yang sekarang memang takkan sama! 2) Garang macam harimau Aáh memang aku garang pun. Tapi garang aku bertempat lah. Aku jenis -- tak suka orang yang tak dengar kata/lambat faham. Ye, bukan aku sorang je. Memang semua orang lah! Sebagai contoh , aku bagi arahan , senang je untuk orang tu faham , tapi tak buat-buat. Dah lah taktau, sombong nak tanya, eii hangin! Sebab tu aku memang tak layak weh jadi cikgu bila besar. Jenis tak sabar bila mengajar. Huaaaa 3) Kalau gelak tak ingat dunia Aáh memang betul lah ni. Aku jenis -- kalau sekali kau buat lawak aku akan ketawa pecah perut lah! sampai tahap bila semua orang dah senyap tapi aku masih ingat lawak kau tu haaaa that time memang aku akan gelak sorang-sorang. Orang nak cakap apa pun biar lewww sebab aku , kalau kata benda tu lawak memang lawak habis. Eh! Jangan ingat takda orang yang kalau someone tu buat lawak, dia buat dek je. Eh kalau aku jadi orang yang buat lawak tu, memang rasa nak suap gula-gula laaaaa kan eish. Hah ataupun! Kau sebenarnya tak buat lawak pun, nada kau bercakap tu kadang-kadang kelakar kan? Macam ni pun aku boleh gelak terbahak-bahak. TAPI -- sambung fact lain. 4) Sensitif / hati lembut Aáh betul lah ni! Aku bukan nak puji diri sendiri aaaa hati lembut en. Tapi serious weh, aku tak tipu. Sampai kawan-kawan aku marah aku bila emmm contoh eh , orang tu buat salah kan? aku maafkan je. macam fact no 1 tadi lah. Then , kalau dia minta tolong ke en? Aku tolong walaupun hati sakit, biar dia happy bila aku tolong. Diri aku? Takpe. Aku suka tengok orang lain happy ni. Ikhlas tak ikhlas belakang cerita, asal aku tolong dia dulu. Let Allah judge me. 5) Mudah sayang orang lain kalau orang tu ambil berat pasal aku Yep, siapa takkan jadi macam ni kan? Tapi sayang aku "beralas lah" . Takdalah sampai terlalu sayang sangat. Aku sayang bila dia ambil berat je. Bila tak -- hahahahaha nasib engko lerr gi men jauh- jauh. Eh tapi jangan salah faham , bukan aku tak kenang budi . Cuma bila aku tak perlu "diambil berat" hah tak payah lah nak jadi macam prihatin sangat, jenis aku -- tak suka orang show off ni. Buat biar ikhlas. and aku tk kisah pun lepastu kau tak ambil berat. Chill ~ 6) Senyuman tetap di bibir walaupun sebenarnya itu hanya " fake smile " Yang ni macam sedih sikit lah nak cerita ceh takdelah. Hm fact no 3 tadi ada -tapi- kan? Ni lah sambungannya. Fact ni ada berkaitan sikit dengan fact no 4. Macam gini cerita dia, em panjang takpe kan hehe :( -- em kalau lah orang yang rapat dengan aku perasan aku macam mana, mesti dia tau aku jenis cemmana. Tapi aku yakin, takda orang yang tahu kecuali ibu. Contoh : Aku rapat dengan someone ni, then dia tikam belakang macam gunting bawah selimut. Aku dapat tau dia buat aku macam tu, aku diamkan aje -- dalam diam aku maafkan dia. Ibu selalu cakap "biar orang buat kita, jangan layan. Sampai satu tahap, bila dia bosan sebab kita tak layan apa dia buat, dia akan senyap" . Alhamdulillah, ibu didik aku jadi macam ni. Senang kata -- bukan pendendam. Lepas dia buat aku semua tu, then dia realize yang dia buat salah. Okay baguslah kan? Tapi yelah macam aku cakap tadi, once kau buat aku, aku takkan pernah nak percaya kau lagi. For the rest of my life. Enough , tak perlu ada peluang kedua tiga empat even sepuluh sekalipun. Aku pegang prinsip -- kau buat aku, aku diam, aku senyum depan kau walaupun pahit. Kau baik dengan aku, aku baik dengan kau walaupun sebenarnya kadang-kadang aku sakit hati. Aku pendam sorang-sorang (ni cerita lain, fact lain) Kejap! Pendam dengan pendendam lain tau? Nanti cerita point lain. 7) Manja Memang, manja peh sampai satu tahap bila aku nak manja dengan kawan, tapi dia tak layan, aku merajuk hua hua hua. Tapi jangan risau, merajuk aku -- tak payah pujuk (Hah ni cerita lain) Mana taknya aku manja, beza aku dengan adik aku yang ketiga 5 tahun kot [sbb adik yg kedua dah takda] lama lah jugakkan 5 tahun? Even lepas dapat adik baru pun, aku still tidur dengan ayah ibu sampai umur aku 12 tak silap. Hahahahaha 8) Peramah Hahaha ni fact paling orang tak boleh terima kot pasal aku. Jenis aku kalau jumpa kawan baru, memang malu ya Allah. Pendiam gila. Aku takkan tegur orang tu dulu. Memang taklah. But once kau dah tegur aku even kau cakap "Hai!" hah lepas tu! Tolong lah jangan berhenti layan aku hahaha, tengok siapa paling power "peramah" nya? *muka berlagak* 9) Kaki shopping / suka melancong Ni jangan cakap, pantang aku takda duit sendiri lagi tau sekarang ni? Eish kalau tak! Cuma hahahaha aku ada satu perangai bila -- duit ada, niat hati nak beli, tapi lepas belek-belek barang tu aku akan cakap dalam hati "buat apa nak beli? bazir kan nanti, lepas ni mesti ada keluar yang baru" hahaha, tapi masalah kritikal bila balik rumah aku rasa -- eh alaaaa menyesal lah tak beli yang tadi. Huaaa :( 10) Nak tahu merajuk ke tak, senang je, bila diam membisu tu lah time dia merajuk Hah ni sambung cerita fact no 7 tadi. Hm aku jenis bila aku terasa hati ke apa, aku akan diam. Masa aku diam, janganlah nak mengada pujuk show off yang kau prihatin sangat. Kalau baik hati sangat kan? Cukuplah tanya "kau kenapa ni? Aku ke yang buat kau macam ni?" hah cukup, kalau aku kata "taklah, aku okay" then tak payah laaaa nak cakap "ye ke ni? jangan lah tipu aku" nampak tak yang ni berkait dengan fact no 2 ? Kalau aku kata sekali tu, ye kan aje. Jangan banyak tanya, aku tak suka. Bagi aku masa untuk aku pujuk diri sendiri, jangan risau tak lama pun. Ceh ada ke orang risau? takda pun. Then bila aku dah okay, nk ajak berbual ke, jangan lah tak layan dooo, peh ni hangin aa 11) suka pendam bila ada masalah k ni sambung cerita tadi -- aku jenis pendam. Contoh , bila kau buat salah dengan aku kan? Aku pendam. aku maafkan kau. Takpe biar aku yg "sakit" asal kau happy. Pendam aku sampai satu tahap aku akan diam termenung. Aku tak reti nak cerita apa yang aku pendam. Cara pulih? Nangis. Walaupun aku tau, nangis takkan selesaikan apa-apa masalah pun. Aku tak suka tunjuk yang aku sedih depan orang. Tu yang kadang-kadang 5 minit lalu kau cari pasal kan? Tapi 5 minit lepas tu aku gelak huha huha, padahal -- dalam hati aku sorang je tau peritnya macam mana. Lagi satu, kalau lah ada orang yang tahu apa aku pendam means aku betul-betul caya orang tu and aku tau dia akan bagi respon walau sikit. (respon cerita lain) 12) Berlakon Peh kalau ada award pelakon terbaik tak keluar tv. Memang aku rasa aku nak award tu weh? Jenis aku -- walaupun sakit hati, berlakon jek laaa yang aku suka orang tu. Kadang fake tu bagus, KADANG LAH AKU KATA *muka tk puas hati* tapi bila fake tu, kau jangan kutuk orang tu kat belakang. Diam-diam dah lah, kau sorang je tau yang kau tak suka orang tu, buat apa heboh orang lain? Biar orang lain nampak baik dia bukan buruk dia. Kadang aku akan cerita orang yang aku tak suka ni kt sorang je. Orang yang aku percaya -- ada, aku sayang orang tu. Lagi satu, jenis aku -- kalau orang bercerita kat aku, aku akan bagi respon sebab aku tak sampai hati kalau aku tak balas apa dia cakap, serious perasaan tak sampai hati tu datang sendiri. Walaupun that time, aku takda mood kan? aku akan balas. cuma tengoklah mesti pendek je aku balas but at least ada lah jugak kan? Takda lah kau rasa kau syok sendiri bercerita kan kan kan? 13) Cepat berubah Hah, aku akan cepat berubah. My attitude based on how you treat me. Kau baik , aku baik . Kau tipu aku, sekali tu jek lah aku percaya. Biasanya, bila aku baik dengan kau, kau tak perasan pun. Tapi bila aku berubah walaupun sekecil-kecil perubahan, time tu kau nampak. stupid tau haaa ni aku geram. Tapi takpelah, dah biasa kena macam ni. watlek watpeace ahhh ~ 14) Suka ambil gambar. Jenis aku memang suka ambil gambar. Tak suka betul aku dengan orang yang tak suka ambil gambar hahahahahah tapi nak buat macam mana. Dah dia tak suka kan, nak buat cemmana. Memang ada orang macam ni. Biarlaa hua hua hua. Pada aku, gambar tu buat satu kenangan. Kita kan tak boleh putar masa? So, dengan adanya gambar boleh lah kita ingat kenangan yang kita buat tu. Hek elehh, have fun lah sikit. Ni setiap masa nak serious. Adoi pening aku laaa --
Aku tau aku selalu buat salah,
Aku tau aku selalu buat orang lain rimas dengan aku,
Aku tau aku selalu degil,
Aku tau aku selalu nak orang dengar cakap aku,
Aku tau aku selalu fikir aku betul
Tapi hakikatnya -- itulah aku.
"Aku" yang memang dah macam ni sejak azali
"Aku" yang memang takkan berubah
"Aku" yang selalu sabar dengan apa orang buat kat aku
Walaupun -- AKU TAU , takkan ada orang nampak kebaikkan yang aku buat , tapi bila salah aku -- heboh satu dunia malah sampai lubang cacing pun. Ye -- manusia memang begitu. Terima lah hakikatnya. Bukan aku je yang kena macam ni. Setiap orang. Jadi -- aku selalu diam and let Him judge what I'm doing in every time.
sebab Allah Maha Pencipta.
|
storyteller. ![]() Follow me ! The Credits! |